Fish Birds in holiday



While it is snow in some part of the world, hundreds of Fish Birds spend their holidays at Dubai sunny beach.When I saw hundreds of them at beach; this beautiful view took my breath away. The most stunning part was in less than one minute they all flew and gone together like they were never been there …like someone call them …I think it was when the sun get disappeared in the sky and it was about to be dark .

All photos are captured by blackberry camera phone

New Year Wish

The New Year is on the way. It is just 4 days away.

One more year passed easily like it was not existed but in fact it was existed. Now the only thing which will stay with us from the last year is a diary book with all activities which is kind of old now. Also memories which are all registered in 2010 file section in our mind.

Again it is us with a New Year and the new wish list or still the old one which we try to make it works. I am sure the wish list of everyone it has something unique, but I hope those wish would be healthy, achievable and realistic, or may I should not put any wall front of the wish and filter it in this way ?!  I don’t have proper answer to this question yet. But what I know is; we should have a wish even if it is small. I believe a person without wish is like a dead body. If there is no wish, there is no hope and if there is no hope there is no move and if there is no move there is no creation and if there is no creation there will be nothing …

When I was a child I was told, never say your wish to everyone it will never come true but when I grow up the size of my wish was not in a level to hold it with me anymore .then I start to share it and say it loudly and I start to imagine that it becomes true front of my eyes. This imagination will go stronger day by day as I want it to become true. That is why I start to share it also.

I don’t know since when I seriously start wishing to build school for children. Yes it is my wish…  May when I read the news about the child who has been dead after his teacher punished him at school in Iran/ Chabahar just because he forgot to bring his book. Or maybe when I saw the picture of children who play in the sandy yard without proper shoes with those innocent smile, it is like the beauty of the world is hidden somewhere on their beautiful smile front of the camera. Or maybe when my mum who used to be a teacher in past 30years when she sees some of her students who grown up now ,she start asking them if she was a good teacher for them and she start questioning them curiously if they do fine now and she always peruse what was the result of her job.

or simply when I see a new born baby and I see innocently  in the baby eyes ,I start thinking one more  person came to the earth to save the earth or ? …yes I think on that moment on I start to wish I would like to build school. It should be warm school if it is in cold area, and it should be chilly in the warm and humid area . This school should have proper chairs, tables and big windows which open to the garden including the view of the blue sky and sunlight. I am not thinking of the internet access and the computers which should be available in each desk however it is the necessary part of each school these days ,but I am thinking of school with the garden. This school should have a garden, where the children can plant their own tree and start to learn how beautiful world could be when they build something with their hands.

Children have to care of their trees and each tree can have the name of each child. They will learn each tree needs its own time till bloom then they can practice to be patient. All children will realize that each tree needs sun light and proper water and healthy soil to grow, then they start to practice to protect the earth and for that they have to start to be kind from their own land. If the trees are the fruit trees they could be part of pick up group and shares their result with others and they start to practice sharing. Also they start to see the trees changes in each season and how the trees lose their leaves at autumn and fall sleep in winter and bloom again in spring and they will start practicing to accept changes in life and they touch the meaning of birth and rebirth.

 In this school teachers should teach each child hope, love, caring and smile beside math, alphabet and literature …then I can hope a world with this school less scary and more hopeful. I can hope with this school with less crime and more kind. I can hope that more grace and less aggressiveness. I can hope for the world less hunter and more farmers .I can hope with this school greenery. . . .Then I can hope those children will be the future teaches of the shiny world . . .

I wish for me in this New Year" 2011" to be closer and closer to make my wish true. I wish one day in this blog I share the pictures of this school which I wished to build. I wish it is not too far however I feel I am not yet close but I promise to myself to do my best to get as close as possible.

I wish also my situation, my career my daily life and all my activities go in the way to make this wish true in my short journey in life.

 I wish everyone wish comes true also .

Happy New year " 2011" .

Please visit more Photos by Sajjad Arian (It worth to see): www.shureparvaz.blogfa.com

Snow , Snow , Snow

It is not weird if I say I missed the winter, I miss the snow . I really miss the snow. Maybe the people who experience something between 0 to -4, -10 C° degree they will laugh at me ,but in other hand may they feel ok when they read this .

At the moment some part of this beautiful world are freezing and here in middle east/UAE is too dry . I am living in Dubai ,  till now there is no rain and all is sunny ,sunny ,sunny .

I know this is nice also but I experience it every day. It is like every day is the same .If I want to be fair one afternoon in last month it was raining for 1 hour and that was since fall has started . The temperature in a day is between 26 to 30C° degree and at night if we are lucky will reach to 14 degree ! isn’t it too hot for the winter . I know I can experience swimming in December which is wow also.

I don’t have a chance to travel to any ski destination or cold area till beginning of march because I have to be at work and plus I dont have 10 or 15 days holiday for Christmas and New Year . The interesting part is even I have to be at work the next day after New Year and it is too boring. Then for now, no chance to get the feeling of cold weather and snow in upcoming Christmas and New Year .

I miss snow . I want to wear hat, boots ,rain coat and thick socks. I want to feel cold and slide may hands into my coat’s pocket.  I just collect different socks from store but I am afraid I don’t have chance to wear them this winter. Last winter was quite interesting; I spent my time in Austria and I went for ski to Wolfsburg area. However it was super cold and when I was on the ski piste I was blaming myself of being in the tough ski shoes which I could hardly walk on that weather but now I am missing  that moment and I feel how was amazing. But the most beautiful sense which I missed about snow is; when the snow start falling and I sit at home with the light yellow light and a cup of tea or a bowl of the soup and I can see this view from the window and I can see how everything will become white like a blanket of white cotton .

Last week one of my friend who does photography sent me this picture and I easily loved it . I loved all the birds who sit on the tree branches.when I see this photo I  start to think about those birds ; are they cold ?have they eaten ?maybe I can give them a shelter? Maybe I should open the window and let them to come in?

Anyway how much I say I miss the winter , I will miss it more .

.

.

.

I believe it is important to get the seasonal feeling , spring , summer , fall , winter , they are all beautiful . some of us like one season more than other , some of us like sun more than rain and some rain more than snow and some love snow like me . but at the end ; we have to give ourselves a chance to touch the beauty of seasons . I read about the weather influence in people life in different part of the world ,now I start to feel how this seasonal circle in life can affect the feeling of me . Anyway life is beautiful in any part of the world and may I have to be optimistic that I can go to open swimming pool in middle of December in Dubai , but of course it would be more beautiful for me to feel the winter in the winter.

What some might missed in the middle of the winter and heavy snow is a little shine of the Sun which is a lot here and what I missed in the middle of the sun is the winter and snow….Why we always miss the things which we don’t have, (silly sentence I know )…;)

if you like to see more photos by Arash Afraie please visit: www.dframes.com 

if you like to have more info about Koralpe visit : www.koralpe.com

شاعر که میشوی

 شاعر که میشوی هزار شعر میخوانی‌ و هزار شعر میدانی و آخر در ترازوی سنجش وزن و قافیه بی‌ قافیه می‌مانی…

 شاعر که میشوی انگار با خودت و تمام شعرهایت بر سر مفهوم و مقصود دائم در رقابتی،

 شاعر که میشوی تمام حرفهایی که می شود ساده گفت پر از کنایه میکنی‌ و‌های های  به دنبال معنی‌ در واژه و واژه نامه به دور من و منظور من هی‌ میچرخی و هی‌ میچرخی ؛

 شاعر که میشوی پر از کوله بار حرف و حدیث و نقدی.

 شاعر که میشوی به حجم مثنوی هم که شعر بگویی انگار هنوز حرفی‌ در حنجره ات جا مانده.

 ولی‌ این دل پر صدا و این زمزمه‌های دلتنگی‌ انگار که مهمان همیشه همین خانه اند

هی‌ بر تو میکوبند

 و تو هی‌ میخوانی‌ و میسرایی

 و شعر میشوی

I am missing my friends

Do you have someone to tell your secrets to ? Someone who you can really trust? How does it feel to have a person like that? Do you feel better when you talk to him/her ? What do you call this person? Friend? Best friend?

What about you , are you the one that someone can really trust and tell you his/her secrets? what would be your reaction ? do you feel ok ? or you think it is too much to handle ? what they call you ? Friend? Best friend? Someone they can’t live without?

But generally do we need to have a person like that in our life? Or you prefer to keep your secrets inside of you ?

If the answer of the first series of my question is yes ; then How do you treat those kind of friends ? do you really care of them the way they deserve it ?

Honestly in the area that I live I wish I could find one. Someone who I can really trust and share my feeling. I am not talking about lover ,that one is different story. Also I am not talking about the people who they want have fun with you , to go to the party with you or they ask you to go to movie with them …

When I start living in an environment far from my hometown, where speed and business has more meaning, then the only topic of the day is; how much you give me benefit if I sit with you instead of how are you? Busy life makes lots of changes on the people mindset. They start to see everything like the goods which they can buy from you and they will pay instead. Even your time, your emotion your energy your ears ….etc .in this environment the people become so selfish day by day and the emotion will get fade gradually. I don’t blame the cities or the countries because they do not have meaning without people and without people attitude. But I put the pressure of those people who kept their mind like a ball in the service of the business.

This text it is not the assignment to criticize anyone, it is just a feeling and my observation and of course what I experience these days about the friendship.

Two days ago I found myself in the situation that I am surrounded by people who I can talk to them but can’t not have a real nice conversation. Today it came to my mind again, I had a feeling while I was driving my way to office I felt friendship will not happen any easily anymore these days, because people are too busy for you to listen to you, however they expected from you.

 but if you have some friend who you can share your thoughts, feeling, and more than that your secrets …, appreciate them today without any delay, and care of them a lot because they are going to be rare I believe. And if you are someone special in life of your friends send a big kiss to yourself and be sure you are unique. This time if any of my friends asked me when you come home I will not tell them I am not sure I will tell them I will do my best to see you soon. Because I love you and I am missing you here .

نگاه

تو چیزی نمی‌گفتی 

اما نگاهت 

 در من نشا میکرد 

و من خیس و مرطوب از تو تنم  بوی شالیزار میداد 

و تو هیچ نمي دانستي 

 که با کوچکترین اشاره  تو به شکستن قفل این سکوت 

  گوشهایم همچون دختران باکره هزار باره بالغ میشد.

آه که پشتِ خیرگی چشمانت، در سکوتِ سنگینِ نتهای سیاه مردمکانت 

چیزي شبيه به خطوط پنهان شده بود 

،پر از حجم سنگینِ حرفهای نگفته بود  

  که شهوت خواندنم را تهییج میکرد.

  من عادت کرده بودم به حدس نا‌ گفتنیها،

  وهمچون نابینائی نشانه‌ها را دنبال می‌کردم

  و با تمام احساس زنانه‌ام به حدس دوستت دارمی که هرگز به زبان نیامد پناه می‌‌بردم.

دور به نظر میرسد

مجابم نکن

!!خواندن دوبارهِ همان قصه؟

.ممکن نیست

…نه، نه

.حتی شروع یک داستان تازه دور به نظر میرسد

مجابم نکن

کار از کار گذشته

شروع فصل دیگر و سر سطر و صفحه بعد فقط بهانه بود ؛

.من حتی پیشگفتار نویسنده را بارها مرور کردم

ولی‌ شاید حق با تو باشد؛

,انگار

هنوز

نمیخواهم باور کنم

.که قهرمان افسانه‌ای قصه میمیرد درست جائی‌ که فصل آخر داستان است

قرار ما این نبود

قرار ما این نبود

قرار ما یک گفتگوی ساده خودمانی بود

 با طعم چای و زعفران

و بازی ساده چشمهامان

و خنده‌ها‌ی ریز ریز

…و صحبت از قرار فردا

پس چرا همه چیز بوی دلتنگی‌ گرفت

و پر شد از کنایه

و معنی هر واژه شبیه به فرهنگ لغات بی‌ فهرست

چرا همه چیز بی‌ منظور منظور شد

و آخر همه جملاتمان بی‌ نقطه ماند

قرار ما این نبود

قرار ما یک گفتگوی ساده خودمانی بود

که دخلی به اشک و گوشه چشم نداشت

راهی‌ برای گفتن داری؟

چه ناخوشی وقتی‌ حرفي برای گفتن داری و راهی‌ برای گفتن نداری ؛

انگار به یک کوچه بن بست بی‌ عبور میرسی‌ که خالی‌ از معنای روزنه و فرار است

،

.حتی مجالی برای پریدن از روی دیوار نیست

آوندهای خیال

و خیال تو

همچون

طفلکی معصوم

در مقابل انگشت اشاره یِ چرا و باید و اگر

با بغضی فرو رفته خیره میماند

کلماتی‌ از جنس باروت

من انبوه کلماتی‌ از جنس باروتم

که در اصطحکاک با سطح کهربایی احساسم

می‌ شوم صداهای روشن فریاد؛

برای شکستن دیوارهای سرد و تاریکِ ترس و سکوتهایِ بلندیِ که شبیه سکون‌های آخر حروف دیرگاهی است 

خاموش خاموش خاموش مانده اند

بايد به پنجره پناه برد

بايد به پنجره پناه برد

 به حجم روشني از ادراك عبور نور

و لمس روشن اشيا

.بدون مرز سايه ها

پنجره‌ای رو به دریا

من خواب دیدم روبه روی پنجره‌ای رو به دریا نشسته ام

و باد های شمال همه موافق بود

و موج‌های دریا همه موافق بود

و ماهیگیران تور‌ها‌شان  پر از ماهی‌ بود

و دختران با گوش ماهیهای ساحلی دستبند می‌ساختند

و کودکانِ پر صدا، با شوق با ماسه‌ها خانه می‌ساختند و برای خرچنگ‌های ساحل گودالهاي كوچك آب مي كندند

و مردان پر غرور از درختان سیب حرف می‌زدند و زمین‌ها شان

و من گوشواری شبیه به لنگر به گوش داشتم .

در خواب دیدم که پشت پنجره ماندم

تا وقتی‌ که خورشید با چشمانم و خطوط افقی همبازی شده بود .

قدري تامل

انسانيت پرت شده بود با جسد بي جان بچه گربه روي خط زرد خيابان

…قدري تامل

…قدري تامل

به دنبال نشاني ها

من دورم یا نزدیک ؟

 کجای راه ایستاده ام؟!

 شايد جايي در اكنون ،

یا خیال گذشته

و یا جایی در تجسم وهمی به اسم آینده؟!

 فروغ می‌خوانم…

هنوز صدا کن مرا جمله غریبی نيست،

 هنوز صدا کن مرا چه بانگ آشنایی دارد

هنوز صدا کن مرا شبیه زنده شدن حس یک نشانی‌ است.

من کجا هستم ؟

‌ نشانی‌‌ها را گم کرده ام آيا؟

 این همه شاهراه ، این همه خروجی‌ اینجا نبود!

چه هیاهوی عجیبی‌

 من در ردیف این همه کتابهای تخیلی‌ جلدي از واقعيتهاي رنگ باخته مي بينم

من گمشده ام ، در انبوه رنگارنگی بی‌ حد قفسه ها برای انتخاب یک آبنبات چوبی و چند مثقال پنیر.

 من در چهار راه‌های پر تردد چشم دوخته‌ام به بازي‌ پر اضطراب سبز‌ها و قرمزها

 وتكرار بي مرز تابلوهای توقف ممنوع

 و خطوط محو شده عابر پياده .

میترسم میترسم از سرعت پر‌شتاب چرخها

 میترسم میترسم از تولد این همه قانون بی نظم ،در روزمرگی یک خیابان

میترسم از این همه راه بی راه ، بی‌ نشانی‌ ها

میترسم از دنیای بی‌ مکث ها

 میترسم از باز ماندن صدای آشنا جايي‌ در هیاهوی این همه صدا

 صدا کن مرا…

Sunset

When the sun gets melted in the sky it was me in the window


When the sun gets melted in the sky  it was me and the ocean of orange in the hills


When the sun gets melted in the sky I was mesmerized


I don’t know when I lost the line between the blue and orange,


I don’t know when I lost a piece of sun in the sky…


When the sun gets melted I realize I love this window, I love this hill.


When the sun gets melted I stayed in the window


Till the first light on


Till the first stars


Later at night I found a little piece of sun in me.

من دلباخته پنجره شده بودم

جائی‌ که هر روز خورشید در شیشه‌هایش ذوب میشد

و آسمان درّه کهر* اقیانوس نارنجیها و آبی‌ها میشد.

به دنبال تکه‌ای از خورشید

من فریفته مخلوط رنگها  می‌ شدم .

غروب شهوت انگیز بود ، و تنها پایان دل‌انگیزِ نبودِ خورشید،  

که نویدِ سوئ سویِ اولین چراغ بود

و ظهور اولین ستاره در شب

و لمس روشنی‌ای تکه‌ای از خورشید که در من جا مانده بود

از نارنجیها .

*درّه کهر ، در شهر گرز -اتریش



Strong Together

باد تبر زین کرده بود 

وحشی و نا‌ آرام 

   در لای لای شاخه‌هایمان می‌‌پیچید 

خم شدیم تا شکستن 

ایستادیم تا ماندن 

.با هم 

فردا که آمد انگار که هرگز بادی نبود 

ما همچنان ایستاده بودیم 

و 

.ریشه‌ها مان در خاک 

یک گفتگو

ازش پرسیدم آرزوت چیه ؟

!گفت ترک کردم

گفتم چی‌ رو ترک کردی ؟

!گفت اینکه آرزو داشته باشم

گفتم مگه می‌شه ترک کرد ؟ مگه داری راجع به سیگار حرف میزنی‌ ؟

گفت از سیگارم بدتره

گفتم چی‌ ترک کردنش یا سوزوندنش ؟

گفت هر دو

گفتم بالاخره که باید یه آرزویی‌ داشته باشی‌ ؟ یه رویایی ؟ چیزی که توی زندگی‌ واسه رسیدن بهش دلخوشی ؟

…مکث

…مکث

…مکث

چند لحظه ای‌ سکوت برقرار شد

یهو گفت

آره

!فقط یک چیز مونده

…یه خونه می‌خوام ، یه خونه

گفتم اینکه یک چیز نیست !؟

…این همه چیز

هر روزگی

دبی‌

 سه‌شنبه

امروز آفتاب ، دیروز آفتاب ، هنوز آفتاب ، هر روز آفتاب

،ته این روزمرگی آیا خورشید مجال بازی‌ به تکه ابری خواهد داد 

،ته این روزمرگی باید جایی باشد برای لمس پوست تغییر

،تلنگری شاید برای گشاد و تنگ شدن رگهایم 

،چیزی شبیه بازیابی احساس گمشده دنبال چتر گشتن در کنجی دست نخورده 

.حسی پنهان که به من بگوید امروز روز دیگری است 

من از کی‌ مرز فصل‌ها را گم کرده‌ام ؟

من از کی‌ آبستن عادت شده‌ام ؟

!چه وزنی دارد این تکرار

میفهمی مرا آیا ؟

مفهوم من محتاج دریافتن توست

زندگی‌ از نگاه من

زندگی‌ نگاه پر رنگ مرد سیاه در بین انبوه جمعیت سفید  

.زندگی‌ پیچش باد سرد در لا به لای شالهای رنگی‌ بسته شده به گردن زنان

زندگی‌ دستی‌ که زیر چانه ماند ، نگاهی‌ که به دور دست خیره شد و دلی‌ که صد باره سوخت

.زندگی‌ فرصتی که نمیدانیم کی‌ به دست خواهد آمد 

.زندگی‌ نگاه پر تردید پذیرفته شدن 

 …زندگی‌ کاغذ دیواری ، راه راه ، گلدار، پرنقش ، ساده

مردی تنها که

زندگی‌ مفهوم گنگ درک مسیر عبور مردی تنها که گذشت با یک کلاه ، یک بارانی، یک چتر  ، یک کوله پشتی‌ و یک سگ‌ و جی پی‌ اس نداشت

تو که میری

تو که میری تازه میفهمم دلتنگی‌ یعنی‌ چی‌ ؟

.تو که میری گاه شمار روی دیوار می‌شه  آه شمار

.تو که میری من و ناگفته هام با این دفتر یادداشت صمیمی‌ میشیم

…تو که میری دو قطره اشک بیشتر از اینا مفهوم داره

یه نهال می‌کارم

من نمیتونم دنیارو نجات بدم ولی‌ می‌تونم یه نهال بکارم تو باغچه خونم

تي تي و شام

بدو بدو رفتم دمپایی رو برداشتم و برگشتم کوبیدم تو سر سوسک …ای‌ کلی‌ چندشم شد . دو تا پر دستمال کاغذی کشیدم از توی جعبه  بیرون که لاشه سوسک رو  باش جمع کنم . رومو که برگردوندم دیدم تی تی داره کف زمینو می‌لیسه . اثری از سوسک نبود …جیغ کشیدم سرش وای نه تی تی، فرار کرد پشت مبل … منو باش که واست تن ماهی‌ میخرم…پشت مبل دنبالش سرک کشیدم داشت پنجه هاشو میلیسید …به نظر شام بدی نبوده

خلاصه من و سفر به اصفهان

خلاصه من و سفر به اصفهان ! تازه وقتی‌ شروع میکنی‌ خلاصه نوشتن یادت میاد که چقدر چیز هست که میتونی‌ راجع بهش بنویسی‌ .الان فرودگاه اصفهانم و مسیر برگشت به دبی‌ . قصه همیشگی‌ هر آمدنی رفتنی و هر رفتنی آمدنی داره . یاد حرف مامان می‌افتم که میگفت وقتی‌ مهمانی یا مهمان داری روز اول و آخر از همه مهمتره . و به نظر من این روز آخر که از همه مهمتره . روز آخر انگار تازه میفهمی که یه فرصت دست نیافتنی بود هر چی‌ که گذشت ! تازه میفهمی که دکمه تکرار یا برگشتی‌ واسه فشار دادن وجود نداره !

فرودگاه اصفهان اون تصوّری که از یه شهر تاریخی‌ توي ذهن هست تو فرودگاه نمیبینی ، خیلی‌ سادست، شبیه همه فرودگاههای ساده دیگه و شبیه هیچ فرودگاه شهر بزرگی‌ غیر از خودش . البته باید بگم انتظار بیشتری میرفت .

 اصفهان با خونه های کوتاه و کنار همش یه قصه داشت . شهر شلوغ بود و رانندگی‌ مردم بینظم . از آسمون خراش و برج بلند خبری نبود تا گردنت رو بالا بگیری که حدس بزني چند طبقست ؟ اصلا چیزی نبود که آسمونو خراش بده . شهر کوتاه بود به جاش آسمون بلند بود .هر چی‌ بود فاصله بین زمین و آسمون معلوم بود و هیج جا آسمونو گم نمی‌کردی نه ستارهارو نه ماهو . ولی‌ زمین هم بود و خونه‌ها با دیوارای به هم چسبیده و درهایی که رو به حياط باز می‌شدن . و مردم و بازار و زندگی‌ و روزمرگی .

اگه‌ که مثل من توی شهری با آسمون خراشهای بلند زندگی‌ کنی‌ یادت میره که صبح ساعت ۷ مردم میرم صف نون وايی ؟! انگار برات عجیب اگه کسی‌ بگه مي خوام برم نون بگیرم .

تازه جالبتر اینکه امروز قبل از ظهر وقتی‌ مامان گفت مونا سبزی ارو پاک کن به گوشم نا اشنا اومد ! نه که به گوشم نه خورده باشه البته که خورده ولی‌ انگار یه کسی‌ چمدون قدیمی‌ مادربزرگو که سالهاست تو زیرزمین مونده باز کرد  و هر چي واژه قديمي بود از توش ريخت بيرون .نمي دونم چند وقت بود که سبزی پاك  نكرده بودم . سبزی هارو بابا صبح زود گرفته بود  نعنا و ریحون و تره و تربچه و کمی‌ هم ترخون . وقتی‌ داشتم سبزیا رو پاک می‌کردم کلی‌ داشتم به فست فود فکر می‌کردم .

فرودگاه اصفهان، آره دیگه اینجا نطقم باز شده ، یه چایی خریدم از یه چیزی شبیه همون که میگن دکّه.آره واقعا چيزي شبيه دكست  تو فرودگاه. تا سقف پفک چی توز چیده بود . چایی معمولی‌ ۳۰۰تومن ، چایی نباتی ۵۰۰تومن ، منم که قربونش برم ۱۰۰ تومن بیشتر نداشتم یعنی‌ باقیمانده پولی‌ بود که از بابا واسه خرید آب معدنی گرفته بودم . منم گفتم آخه من فقط ۱۰۰ تومن دارم! و تازه فهمیدم که میشد ! وقتی‌ که فروشنده با لهجه اصفهاني گفت”  اونم میشد “! تازه بعدشم گفت که هر چقدر دوست داری قند بردار . منم قند برداشتم و نمیدونم آخرین باری که چایی با قند گوشه لپم خورده بودم چند سال میگذره واقعا نمیدونم . حالا برید بگردید همه فرودگاهاي دنیا اگه تونستین یه دکه پیدا کنید که چایی قند پهلو و چایی نباتی بفروشه تازشم توی اون ظرفا که قند ریخته بود پولکی هم بود !

این بار بار سوم بود که اصفهان رو میدیدم ، تا حدی واسم مرور خاطر‌ه های قبل بود و البته شروع خاطرات تازه . زیر پول خواجو هنوز هم پیرمردها آواز میخونن .تقریبا هیچ دالونش خالی‌ نبود .خاله میگفت باغ پرنده هم قشنگه ، ولی‌ فرصت دیدنش نبود . دلم واسه  عالی قاپو سوخت هنوز در بند دربست بود . دربستأی که ۹ ساله پیشم بودن. نمي دونم اینا همون دربستا بود یا نه، ولی‌ همون شکلی‌ اونجا بود وقتی‌ بار اول به اصفهان اومده بودم و تو همون زاويه خاص . وقتی‌ رسیدیم تو میدون نقش جهان وقت ناهار بود و مغازهها در حال تعطیل کردن . هنوز توی فرودگاه و منتظر پرواز . آخ که این چایی چسبید .چقدر دلم می‌خواد همینجوری بنویسم . گر چه حس می‌کنم همچی‌ با هم قاطی‌ شد از سبزی خوردن گرفته تا عالی قاپو !! تازه قرار بود که خلاصه باشه …يه نفر ازم پرسيد شومام موسافر همن پروازين ؟ و من يادم افتاد كه تو اصفهان كسي نميگه تو …همه ميگن شوما

ماجراهای من وآفيس

ماجراهای من و جائی‌ که کار می‌کنم اینقدر جالبیه که اگه ننویسم انگار یه چیزیریو اون وسطا میس کردم ! ترجمه فارسی میس کردم چی‌ می‌شه ؟يعني مفهومش اينجا چي ميشه ؟ نمی‌خوره هر چی‌ هم بشه ! بهتره بگم میس کردم . حالا چرا جالب ، واسه شخصیت  شخصیتهای متفاوتی که در کنار هم قرار گرفتن. وقتی‌ میری تو قلب هرکدومشان یه دنیا لطیفست به خدا ، منظورم همون جوک . منظورم نقد کردن هیچ کدوم از این شخصیتها نیست بلکه نقل کردن یا همون شرح دادن. مثل بخشی از خاطرات روزانه .و واقعا هم همینه آدمهایی که من باشون ۹ ساعت در روز درگیرم و ۵ روز در هفته و گاهی حتا وقتی‌ میرم خونه …خدايي دنيايي واسه گفتن داره . شهر فرنگي واسه خودش آفيس ما … النا همیشه یه دامن خیلی‌ کوتاه میپوشه با یه چاک بلند پشتش که تقریبا تا دم اونجایی که نباید بره میره ، وقتی‌ خم می‌شه شورتشو بدون ملاحظه ميشه دید یعنی‌ چشمت بهش می‌خوره دیگه ، البته اگه شانس بياري اونموقع كه چشمت ميوفته پوشیده باشه . اسل همیشه پشت چشمای مدل بادومی ریزشو با مداد آبیه تیره میکشه، ميشه فهميد هر روز صبح وقت زیادی بابتش صرف می‌کنه .مداد آبی حجم چشمشو ۲ برابر می‌کنه و ‌ای یه حس و حالتي هم بهشون میده ، اسل وقتی‌ موهاشو باز میزاره و میاد شرکت، ياد پتوهاي سربازي دهه ۶۰ می افتم، ضخيم و ناهموار و زيادي بلند. اخلاقشم كه بماند خودش قصه اي هست واسه خودش.فعلا براي اين شخصيت تشريح خيلي چيزاي ديگرو فاكتور ميگيرم.. یلینگ مثله تراکتور صداش آزار دهندس، وقتی‌ که داره با تلفن حرف می‌زنه انگار یه ماشین قدیمیه چمن زنی رو روشن کردي و یادت رفته که دکمه خاموش هم کجاست ،نه اصلا ترمز دكمه خاموشش بريده .البته مثله تراكتور هم كار ميكنه . شولینگ با هیچکس شوخی‌ نداره ، اصلا شوخی‌ چی‌ هست که داشته باشه .وقتی‌ صبح بهش سلام میکنی‌ یاد ارتش چین میفتی. به غير از يه زنجير باريك كه تو گردن داره از هيچ زلم زيمبوي ديگه استفاده نمي كنه .چتريهاشم همش يه اندازست . اسیا خدایی وقتی‌ حرف می‌زنه اصلا نمیفهمی چی‌ میگه به جونه خودم ، ناخنا شم يه مدل عجیبیه. یاد جادوگرای توي کارتون میفتی وقتی‌ ناخنشو میبینی‌. بلند ، نه، خیلی‌ بلند و گرد با رنگهای عجیب غریب.از صبح تا شب هم يه بند ميتونه راجع به پسرش حرف بزنه. میلانی که تازه ازدواج کرده هر چی‌ که شب عروسی‌ کادو گرفته با هم میپوشه ، منظورم طلاجاته .با چتری هايی کلی همش باشون مشکل داره ، یه روز بالا یه روز پائین یه روز کوتاه یه روز خیلی‌ کوتاه ، هنوز مطمئن نیست که کدوم مدل بهش میاد. الگا وقتی‌ روی کارپت چوبي شركت راه میره یاد مسکو میفتی. سخت ، خشن و محکم و سرد. اگر تو یه اتاق ته شركتم هم نشسته باشی‌ میفهمی که الگا اومد تو . کرست عجیب غریبی میپوشه گلدار و رنگی‌ زیر پیرهنی سفیدي که اسمش یونیفورم و پارچه نسبتا نازکی داره . پلا تمیز و خوش پوشه ولی‌ یه مدل لوسی حرف می‌زنه ، انگار همیشه می‌خواد بگه نکن نمی‌خوام . یاد شخصیت نارنجي و سرمايی توي مدرسه موشها میافتم وقتی‌ باش هستم . جنا قیافه روستأيی بامزه داره ولی‌ رنگ موهاشو بیشتر از ۸ ماه که تغییرنداده یعنی‌ پائین موهاش نارنجي و بالای موهاش قهوه مونده .گاهی وقتها حرکاتش عجیب غریبه مثلا وقتی‌ سوپشو می‌خوره فین هم می‌کنه چون سوپ آبه دماغشو راه میندازه .گاهی وقتها هم به راحتی‌ پیشت میزش سکسکه می‌کنه اصلنم فکر نمی‌کنه که بهتره هفت قلپ آب بخوره. کارن کمی‌ شلختست ولی‌ تا دلتون بخواد خنده‌داره کاراش این روزا کمی‌ بی حاله. موهاش بشتر موقعها به هم ریختست و ناخناشو میجوه. امین تمیز لباس میپوشه و حجم صداش تو پسرا پایین .تا دلت بخواد بوي‌ سیگار میده ، هر روز هم یه ساندویچ بزرگ سابوی واسه ناهار می‌خوره . وقتی‌ هم که بیرون از شرکت باشیم اصلا مشروب نمی‌خوره به جاش یه کوکا خالی‌ می‌کنه تو لیوان به همه میگه ودکا توشه . سمیر تازه وارده.بیشتر دختره تا پسر .بلوز تنگ اوو یقه بازو یه گردنبند طلایی وسط سینه . سوال راجع به رژیم غذا هم داشتین کلی‌ جواب داره . بن همیشه استین های بلوزشو ۵۰۰ تا تا می‌زنه به سمت آرنج ، تند تند راه میره ، و خدا نیاره که با تلفن حرف بزنه . وقتی‌ که اسم و فامیلشو پای تلفن میگه همه میفهمن . ولی‌ خدایی اصلا بلد نیست لباس بپوشه .مینا کفشای پاشنه کوتاه میپوشه که کمی‌ واسش گشاده با دامنهای بی‌ فرم . سلام و خداحافظ‌ام خیلی‌ وقته که خورده و یه آبم بالاش .برایان کلی‌ چاق . از همه جاش گوشت آویزونه. بلوز مردونش همیشه از شلوار بیرون ، در هر شرایطی . کفشاشم همیشه واکس نخوردست. ولی‌ اینقدر ادعای تمیزیش می‌شه که نگو . نمره انضباطت زیر ۱۷ ميشه اگه ببینه كه لباست اتو نداره، يا ليوانت رو ميز مونده. رابرت یه دونه کت بیشتر نداره . شایدم ۲ تا داره . آروم و خونسرد راه میره . وقتی‌ میبینیش یاد فیلم پدر خواند ه می‌‌افتی .هميشه مي خواد فكرتو بخونه .زير چشمي كه نگاه ميكني مي ترسه .رنگ موهاش کامل سفید شده و زیاد کوتاه. وقتی‌ باش حرف میزنی‌ داره تا ته فکرت اوو میخونه .توبي از این پسر گو گو لاست که لپاش قرمزه . انگاری از پشت کوه میاد که کلی‌ شیرو پنیر اوو ماست خورده .وقتی‌ جلسه داره کلی‌ اتو کردست . وقتی‌ حرف میزانه کلماتو میکش انگار یه ذره نوار جمع کرده.گلی‌ مرتب به نظر میرسه . همیشه چشماش سایه داره .ولی‌ بعضی‌ وقتها فاصله بین دکمهای پیرهنش بازه. کلی‌ هم آروم راه میره. احمد هم تمیز لباس میپوشه . با کمربند و کفش متناسب. ولی‌‌ای همچين بوي سیگار میده .وقتی‌ که فکرش درگیره معمولا ته ریش داره. كلي اعنماد به نفس داره . منم که فینم دم مشکمه ، یه ذره هوای افیس سرد و گرم بشه فس اوو فسم بینیم راه میافته .کلی‌ بی‌ حوصله لباس میپوشم و خیلی‌ وقتها آرایش ندارم . به غیر از لیپ گلاس . القصه اینکه هنوز کلی‌ چیزا دارم واسه گفتن . اصلا یه دنیایی توی شرکت واسه خودش . اینا که بیشتر مشخصات ظاهری بود. چه مي دونم به جور كلي گويي .اصل قصه باقی‌ مونده . تازه اینا کسائی هستن که من هر روز باشون هستم . یه سری دیگه شخصیتهای جالب هستن که در حال رفت و آمدن . دلم می‌خواد راجع به اونام بگم . اینقدر جالب هستن که دوست دارم یه جائی‌ راجع بهشون بنویسم که هر وقت از این شرکت اومدم بیرون یا احیاناً اخراج شدم یادم نره که با چه شخصیتهأی در یه دوره از زندگیم کار کردم . اصل داستان توي هرروزگي و روزمرگي كه داره اتفاق مي افته جالبه ادامه دارد

هنجارهای اجتماعی ۴

حالا هی‌ هل بده ، حالا هی‌ خودتو بچسبون به نفر جلوی. به خیالت اینطوری زودتر کارت انجام می‌شه نه ، اگه نفر جلوی هم بهت گفت آقا فاصلتو حفظ کن محل نذار ، تازه واسه اینکه لجشو در بیاری بیشتر هل بده . بعد میگه مردم ادب ندران و اینا ، بعد میگه هنجارهای اجتماعی خیلی‌ موضوع مهمیه

بکر باش و شبیه هیچکس

ذهن باید باکره باشه واسه نوشتن . بکر و تازه و دست نخورده .باید حرف دلشو بزنه .باید خودش باشه . باید حرف خودشو بزنه با صدای خودش.تمام کتبأیی که تا الان خوندی ببند.اگه دنبال سبک و سیاق نوشتنی وسط نوشته‌های دیگه باید بگم ته اون چیزی که مینویسی خودت نیستی‌.اگر هم لا به لای نوشته‌های دیگه دنبال مطلب و سوژه واسه نوشتن میگردی پس بدون چیزی واسه گفتن نداری .بذار توباشی‌ و یه حرف تازه ، حتا اگر یه خط، حتا اگر یه جمله. یه حرف .ولی‌ بذار خودش باشه . یه چیزی هست که توی میدونی‌ و بقیه نمی‌دونن . یه چیزی هست که تو حس میکنی‌ و بقیه حس نمیکنن . اصلا یه چیزی هست شبیه همه چیزای دیگه ولی‌ تو یه جور دیگه حس میکنی‌ . همونو میگم همونه خودشه قسمت بکر ذهن تو که شبیه هیچ کس دیگه هیچ حرف دیگه و هیچ نوشته دیگه نیست غیر از خودش

ترانه

توی برایم ترانه میخوانی‌ و من در طنین صدای توی غرق میشوم

چی‌ قراره به دنیا بیاد ؟

چیزی به ذهنم نمیاد واسه نوشتن یا اینکه اینقدر چیزا هست که قاطی‌ کردم . بدون خجالت باید بگم اینقدر که حاشیه نوشتن و نوشتهام واووو بالا واووو پائین می‌کنم که اگه چیزی هم به نظرم بیاد فدای این حس می‌شه ! بی‌خیال !!!؟ نه نمیتونم بی‌خیال باشم انگار ته دمه خیالو گرفتمو دارم باهاش میرم ،اونم بیرحم ، داره منو رو زمین میکشونه واسه همینه که دردم میاد . اگه خیال پردازی من واسه من یه جای پر قوئی درست میکرد شاید اثر بهتری میداشت انگار این وسط دارم دنبال مقصر هم می‌گردم ؟! ولی‌ به قول شاهین فاتح پور مثله درد زایمانه به دنیا میاد ولی‌ باید دردو تحمل کنی‌.منم دارم همین کارو می‌کنم چاره چیه ؟! ‌ امیدوارم فاصله تحمل این درد تا به دنیا اومدنش کوتاه باشه . من کم طاقتم !!

هنجارهای اجتماعی ۳

نیم ساعت که داری زبونتو تو دهنت میچرخونی و دنبال ته مونده غذا لای دندونات میگردی و هی‌ تيسز تيسز میکنی‌ ! تازه می‌خواد من گوش بدم نظرش راجع به هنجارهای اجتماعی چیه ؟

Tears and FIFA

FIFA WORLD CUP 2010 is over finally .I watch the final match last night! I am impressed at the end of the match not just because of how they play and how exciting was that, because two parties were crying for two different reasons. One who did not win other who won! How tears can have different meaning in same time!!!

هنجارهاي اجتماعي۲

!!!هي تپ و تپ تابلوي راهنمايي رانندگي نصب كنيد تو خيابون !‌چي ميشه يه تابلوي اخ و تف ممنوع نصب كنيد ؟!‌هي مگه هنجارهاي اجتماعي

هنجارهاي اجتماعي۱

آهاي آقاهه كه هي صحبت از هنجارهاي اجتماعي مي كني دستتو از تو دماغت در بيار ؟؟! در ضمن اون دستمالي كه توش فين كردي بعد گذاشتي تو جيبت يه بار مصرف بود

چي دلم مي خواد ۱

دلم بارون ميخواد.دلم نسيم خنك مي خواد. دلم سبزه مي خواد .دلم كوه مي خواد با جنگل .دلم هواي پاك و تميز مي خواد .دلم پوسيد از خشكي بيابون و گرماي 42 درجه . چقدر همه چي زيادش بده چقدر همه چي كمش بده

تصميم ؟ اپل ؟ و وين

گاهی وقتها مجبوری بعضی‌ پستارو زودتر از بعضی‌ پستهای دیگه بزاری. شاید به خاطره حساسیت که اون پست واسه تو داره . اینو میگم که توجیه کرده باشم که هنوز خیلی‌ چیزایی دیگه که دلم می‌خواست اینجا منتقل کنم نکردم ولی‌ خیلی‌ دلم خواست که راجع به این موضوع یه پست بزارم . چند روز پیش وقتی‌ داشتم خبر رادیو فردا رو مرور می‌کردم ، وقتی‌ چشمام به تیتر مردی که سهام اپل رو با ۸۰۰دلار معامله کرد افتاد، اول فکر کردم حتما راجع به آخرین تکنولوژی اپل که شاید ناموفق بود !  به خيالم از اون خبرهاي جنجالي واومد  ولی‌ در حال وقتی‌ که شروع به خوندن خبر کردم واسه چند لحظه شوک شدم ! فکر کنم اگه در اون حالت کسی‌ از من فیلم می‌گرفت حتما دهن نیمه باز مونده من از شدت تعجب جای بحث داشت ! موضوع خیلی‌ جالبیه ، تصمیم ! واقعا با یه تصمیم چی‌ داره عوض می‌شه ، یا چیرو عوض می‌کنیم ! اصلا این داستان منو دچار یه تحول کرد . منو برد به تمومه تصميم هايي كه واسه خودم گرفتم و يادم اومد كه با هر كدومشون چقدر همه چي يه جور ديگه شده . یه جورایی مثله اینکه دوباره مرور کنم همه چيرو،يا حداقل اون چيزهايي كه به ذهنم ميرسه . مثله یه ضربه عمل کرد . موضوع به خیلی‌ چیزای دیگه هم مربوط می‌شه انگار یه جورایی داره ، بحث زمان ، شرایط ، اگهي ها ، قدرت ریسک و خیلی‌ چیزای دیگرو مورد بحث قرار میده . واقعا ما چقدر آگاه هستیم ، منظورم مجموعه اطلاعات یا دانشي که از اون موضوعي داریم که میخوایم واسش تصمیم بگیریم ! مثلا همون قصه رفتن به دانشگاه و کنکور ! مثلا من خودم . اگه سطح آگاهی من از انجام کاری که می‌خواستم بکنم یا اون رشته که می‌خواستم انتخاب بکنم فرق میداشت اونوقت شاید خیلی‌ چیزهای دیگه هم در همون مسیر تغییر میکرد !

 سوال اینجاست چقدر دیر می‌فهمیم که یک تصمیم نابجاست ؟ يا شايد بايد اينجوري بپرسم كه چقدر زمان لازمه تا متوجه اين موضوع بشيم ؟! چقدر با خودمون در مورد گرفتن یه تصمیم رو راستیم از اون بابت که من دانش گرفتن این تصمیمو دارم ؟يا نه؟ ! شاید بیشتر تصمیمها بر اساس یه هیجان اتفاق می‌افته . داشتم بر عکس این موضوع رو هم فکر می‌کردم ، اگه وین  سهم اپل رو که الان ۲۲ میلیون دلار میرز به ۸۰۰ دلار نفرخت بود ولی‌ اپل هم اپل نمی‌شد چی‌؟ وین میگه بر اساس اون شرایط این تصمیمو گرفته ولی‌ آیا درک کاملی از شرایط داشته ؟!  يا كمي قدرت ريسك ؟شاید هم بحث قديمي قسمت و تقدیر ؟

ولي در بيشتر مواقع هيچ شانس رو به عقبي واسه تصميم گرفته شده وجود نداره .يا زمان از دست رفته يا به قول همون ضرب المثل شيرين ايراني آبي كه ريخته شده .

اميدوارم پشيموني كوله راه هيچ تصميمي نششششششششششه

Face Book is fun ?!!

In my face book page  I have a friend who has the picture of Camel as a profile picture. you might have some as well , like ; gorilla, parrot, motorbike , bridge, blow-dryer…! I know I know it is about a choice and we are free to choose what we want to have as our profile picture but believe me when you see the picture of camel under the name of person Julia X or Edward Y … then you feel A ! A !  Hope not lots of Julia outside, send me message what do you talk about?! I could not have any comment on Julia’s X camel picture in her profile, what could I say? Hmm! Julia you look so beautiful in this picture? I better to change the subject!!

Here you go the relation statues! I think it is most fun part for all genders, both men and women, don’t tell me it is not !  even for some who feels like Cinderella in their relation, then two partner decide to have the pictures of both in profile and some even more creative to have wedding pictures as profile picture! just to show how happy they are together and we feel how creative people are around us!! for the rest who are not married they are not yet sure if they change the relation statues to single , in relation , not in relation , going to be in relation , relation under process , relation under maintenance , back to relation , back to ex , will never back to ex ,looking for girl friend/boy friend “note : it can be more option in the future upon your request, face book is open to your idea ”  …but  thanks face book for having an option to not show the relation statues also, feel free to use it but you will lose such a fun !

When reach to the age issue if you are under 30 you have all the options , you can show the date of birth+ mouth +year+ time +pm +am+ how light was + how dark was when you born…above 30 you have the option to just show date of the birth and no need to be worry about the year you can make it to be vanished!  above 40  you have an option to show nothing or follow the under 30 options ! it is up to you ! but honestly is the best policy always! Believe me !  

One of most interesting face book fun is ; what you have in mind? it is a good box in fact  because I get updated of how the burger of my friend was big at lunch , if anyone go to have sex on weekend , not having sex on weekend , how big is Brazil , and how good is parachuting …etc ! see how many interesting information I can get there , more than that I can leave my comment.  

By the way if you want to sell even your ice cream face book it is a good place to start before it gets melt! ohhh I know it is not a shopping area but it is all about networking these days !

  No worries if you can’t leave me a comment just show me your thump!

questions without certain answers?

There are still lots of question without certain answers?
Most of the time we will end up with discussion and not the real answer maybe that is why it brings confusion to people ? how well we get our answers ?

I was driving last time and something just click in my mind about being a leader or controller ! and I could not really get an answer even when I asked it I just receive an opinion and not an answer ! Maybe it is a bit crazy what I try to say but most of the time we just give an idea to the subject which is a questioning our mind and we like to discus the subject most to give an answer !

پاشو برو یه عکس بردار

پاشو برو یه عکس بردار از آلبوم بچگیات بعد برو یه قاب بخر هر چی‌ که دوست داشتی هر رنگ که دوست داشتی اصلا مهم نیست که گرون باشه یا ارزون ، خیلی‌ هم واسه خریدن قاب وقت نذار . اصلا اولین قابی‌ که به نظرت قشنگ اومد بخر .بعد عکسی‌ رو که انتخاب کردی بذار توش و بچسبون بالای تختت یا کنار تختت،واسه اینکه هر شب قبل از خواب یادت نره که وقتی‌ بچه بودی چه رویاهأی جور وا جوری داشتی . واسه اینکه به چشمهای کوچیک و قشنگ و معصومت نگاه کنی‌ و یادت بیاد واسه رویاهات چقدر قوی وایسادی

یاد می‌‌گیرم

من یاد می‌‌گیرم که مقاومت در برابر چیزهایی که حقیقت دارند دروغی گزافه است به خودم اگر حقیقتاً میخواهی‌ یاد بگیری آماده باش ، تمام سپرها را زمین بگذر

هيچي

آره ديگه قصه از اين قراركه آدمهاي كوچيك و فقير اجتماع و ميكنيم سوژه فيلم ها و عكسامون و كليك كليك ازشون عكس مي گيريم چند تا شعر فردوسي و حافظ و نيما ميزاريم زير يا بالاي سوژه اگه چيزي هم دم دست نبود خودمون روش مرثيه سرايي مي كنيم و ميزاريم توي بلاگ شخصي. فيلم هم كه ديگه تكليفش معلومه يا ميشه تخته سياه سميرا مخملباف يا ميشه چه ميدونم خودتون بهتر ميدونين بعدش راه ميفته اين جشنواره و اون جشنواره …من و تو هم ميشيم مخاطب و تماشاچي پول ميديم و ميريم فيلم بدبختي مردم و مي بينيم دو تا قطره اشك هم براي شادي روح خودمون ميريزيم و به حس كورشده خاموش ته قلبمون يه تلنگري مي زنيم و …خلاصه همين !بعدش هم دور هم جمع ميشيم و راجع به سوژه هاي و بدبخت و پاپتي فيلم ها و سياستهاي نا جور كشورها و دولت مردهاي قدرتمند كه مطمعنا ما بخشي از اونها نيستيم هم بحث مفصلي مي كنيم و كلي انتقاد و بد و بيراه و نفرين .بعدش هم هيچي

چرا

چرا هميشه هدف و به رفتن ميبازيم رفتن و به پيشامد و پيشامدو به حرف مفت …

چرا مثه سرباز شكست خورده از حركت قورباغه بين نيزارها مي ترسيم …

چرا هميشه شعرو به وزن ،وزن و به قافيه و قافيه رو به كلمه مي بازيم

به نظر شما تمام اين كتابهاي روانشناسي و روانشناختي و راههاي رسيدن به موفقيت واسه آدمهاي ناموفقي نوشته شده كه مثه يه مسكن موقت بزنن به بدن و بعد از چند مدت روز از نو روزي از نو ؟!

شايد اينم يه جور تجارته ؟

Why ?

There is just one, one and the only one small question if we start asking our self we always stay happy …”why I should not follow my heart ?”….